عامر خان AAMIR KHAN
نام اصلی او عامر حسین خان می باشد و متولد چهارده مارچ ۱۹۶۵ در بمبئی
است او از همسر اول خود جدا شده و در حال حاضر با کایرال رآو ازدواج کرده
است در ضمن دارای یک پسر با نام جوناید و یک دختر با نام آیرا می باشد . امروز
چه کسی است که نام عامر خان را نشنیده باشد ؟ و یا او را نشناسد ؟ وقتی
عامر برای اولین بار جلوی دوربین قرار گرفت هنوز یک کودک هشت ساله بیش تر
نبود . آن روزها هیچ کس حتی هم گمان نمی کرد که او روزی تبدیل به یک ستاره
بزرگ خواهد شد .
او در دوران کودکی ابتدا در فیلم " کاروان یادها (Yaadoni ki baaraat ) "
و سپس در فیلم " مدهوش " که هر دو توسط عموی او ( نصیر حسین )
تهیه شده بود بازی کرده است .حالا که او تبدیل به یک ستاره بزرگ شده و
در مورد فیلم های دوران کودکی از او سوال می شود او با لبخندی که ناشی
از خجالت است می گوید : " من هیچ علاقه ای به دیدن آن فیلم ها ندارم چون
من در کودکی گوش های خیلی بزرگی داشتم و این کاملا در آن فیلم ها دیده
می شود و از این بابت خجالت می کشم . "
عامر در دوران نوجوانی علاقه خود به سینما را با بازی در تئاتر و شرکت در بازی های
تئاتر به خانواده اش اعلام کرد . اما والدین او معتقد بودند که او باید ادامه تحصیل
بدهد . عامر به اصرار پدرو مادرش وارد کالج شد . ولی شش ماه نگذشته بود که
کالج را رها کرد .
با وجود این که پدر وعموی او سال های زیادی در عرصه سینما مشغول به فعالیت
بودند , ولی عامر حاضر نبود از ان ها درخواست کند تا نقشی به او بدهند . او
می خواست که آن ها خود پی به قابلیت های او ببرند . در همین دوران بود که
دوستان عامر او را به یک دانشجوی سینما معرفی کردند تا او بازیگر پایان نامه
این دانشجو شود .
این یکی از شیرین ترین لحظات زندگی او محسوب می شود او خوشحال بود
از این که توانسته در یک فیلم کوتاه بازی کند !
عامر معتقد است که از این لحظه به بعد تمام درهای موفقیت به روی او باز شدند .
در همین هنگام بود که عموی عامر تصمیم ساخت فیلم" از قیامت تا قیامت
( Qayamat se Qayamat tak) " را به مرحله اجرا گذاشت و آن ها یکراست به سراغ
عامر آمدند . بعد از تست گریم او به عنوان بازیگر نقش اول فیلم معرفی شد . البته
وقتی فیلم به پایان رسید هیچ توزیع کننده ای حاضر به پخش فیلم نبود . چون تقریبا
تمام دست اندرکاران فیلم تازه کار بودند . جوهی چاولا " که بعد از فیلم سلطنت
" (۱۹۸۴) دیگر هیچ پیشنهادی به او نشده بود و نقش مقابل عامر را به عهده داشت .
منصور خان پسرعموی او که برای اولین بار دست به کارگردانی می زد یکی دیگر
از عوامل بی اعتباری فیلم محسوب می شد . ولی بعد از اکران فیلم بازی زیبای
عامر خان به همراه داستان زیبای فیلم نظر همه را به خود جلب کرد . و این فیلم یکی
از پر فروش ترین فیلم های سال ۱۹۹۸ اعلام شد که بیش تر از یک سال بر روی
پرده های سینما می درخشید .
بعد از فیلم از قیامت تا قیامت تقریبا هر فیلمی که به او پیشنهاد می شد
قرارداد بازی در آن را امضا می کرد . عامر می گوید که بزرگ ترین اشتباه زندگی
او همین بوده است .
فیلم های عشق عشق عشق , شماره یک و خاکستر یکی پس از دیگری با
شکست رو به رو شدند و موقعیت عامر به طور جدی به خطر افتاد . تا این که فیلم دل
اکران شد . این فیلم همه چیز را برای او عوض کرد و اوضاع به حالت عادی بازگشت .
هنر نمایی عامر در این فیلم همه را به حیرت انداخت و او برای این فیلم کاندید دریافت
جایزه بهترین هنرپیشه نقش اول مرد هم شد . جایزه ای که در نهایت به کس دیگری
تعلق گرفت . او بعد از فیلم" دل" دیگر در انتخاب نقش هایش دقیق تر شده بود و با
خواندن کانل فیلم نامه قرارداد بازی در فیلم را امضا می کرد .
بعد از آن فیلم دل است که نمی پذیرد ( Dil hai ke maanta nahin) ساخته مهش باهات
به نمایش در آمد و یک بار دیگر عامر مورد تقدیر همگان قرار گرفت . با وجود این که
این فیلم کاملا از فیلم دزدی دزدی ( Chori Chori) راج کاپور کپی برداری شده بود
ولی با موفقیت فوق العاده ای رو به رو شد .
فیلم های برنده قهرمان است ( Jo jeeta wohi sikender) ما راهیان عشق
هستیم ( Hum hain rahi pyar ke ) دیگر فیلم های معروف و موفق عامر تا
سال ۱۹۹۳ محسوب می شوند . تا آن لحظه او فقط در نقش یک جوان عاشق
پیشه با رفتاری کودکانه ظاهر شده بود و این چیزی بود که همه منتقدان سینما
می گفتند و عامر نیز از شنیدن آن رنج می برد ! اگر چه او قابلیت بازی در هر
نقشی را دارا بود ولی هیچ فیلم سازی از آن نقش های کلیشه ای فراتر نمی رفت
تا این که در سال ۱۹۹۴ همه چیز به نفع او پیش رفت و چیزی که او انتظار آن را
می کشید فراهم شد . یک نقش متفاوت در فیلمی متفاوت . یک کمدی تمام
عیار در کنار تنها رقیب سرسخت او سلمان خان که پا به پای او در تمام این
مدت جلو آمده بود ! فیلم کار خود به شیوه خود ( Andaaz Apna Apna )
ساخته راج کومار سنتوشی .
با شکسته شدن کلیشه ها کم کم پیشنهادهای جدیدتر و بهتر به سوی او روانه
می شد و عامر شانس بیش تری برای انتخاب بهترین نقش ها و نشان دادن
استعدادهای خودش داشت . تا این که فیلم بازی به او پیشنهاد شد . او پس
از خواندن فیلم نامه متوجه شد که توسط این فیلم می تواند هنر خود را به نمایش
بگذارد و بازی در آن را پذیرفت .
ولی به دلیل اکران همزمان این فیلم با فیلم معروف و جنجالی بمبئی ( Bombay )
فیلم بازیبا شکست رو به رو شد . عامر خان معتقد است که هرکس فیلم بازی
را دید آن را پسندید . مخصوصا صحنه ای را که او در نقش یک زن به ایفای نقش
پرداخته است .
در حقیقت سال ۱۹۹۵ سال دگرگونی برای عامر خان محسوب می شود . در آن
سال سه فیلم متفاوت از او اکران شد که فقط رنگارنگ ( Rangeela) از فروش
خوبی برخوردار شد و اکثر کارشناسان معتقد بودند که بازی زیبای عامر خان در
نقش یک عاشق بی سر و پا شاید دلیل اصلیفروش فیلم باشد . عامر برای
بازی بی نقص خود در فیلم رنگارنگ برای هشتمین بار کاندید دریافت جایزه بهترین
بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فیر شد که این بار هم در عین ناباوری این
جایزه به شاهرخ خان تعلق گرفت .
عامر معتقد است که جایزه هیچ تاثیری در زندگی یک هنرمند ندارد و یک بازیگر
فقط باید در دل تماشاگران زندگی کند . او در سال ۱۹۹۶ فقط و فقط در یک فیلم
ظاهر شد و همین یک فیلم کافی بود تا همه را پشت سر بگذارد . فیلمی
به نام راجا هندوستانی که فروش آن به قدری بود که این فیلم را در لیست
ده فیلم پر فروش تاریخ سینمای هند قرار داد . عامر با این فیلم برای نهمین
بار کاندید دریافت جایزه شد که این بار بالاخره به او تعلق گرفت .
هر چند که او برای دریافت جایزه خود بر روی صحنه حاضر نشد ولی این جایزه در
تاریخ سینمای هند برای همیشه به نام او ثبت شد .
گفته می شود که برای یکی از صحنه های رمانتیک فیلم
که فقط بیست ثانیه به طول انجامید عامر دو شبانه روز در
حال تمرین بوده . او چنان در عمق فیلم فرو رفته بود که در
یکی از صحنه های درگیری و اکشن فیلم گردن یکی
از بدلکاران را شکست و او را روانه بیمارستان کرد !
او در سال ۱۹۹۷ فقط با فیلم عشق و در سال ۱۹۹۸ نیز
با فیلم غلام به رقابت خود در سینما ادامه داد که هر
دو از فروش خیلی خوبی برخوردار شدند .
درسال ۱۹۹۹ بافیلم سر فروش و قلب ( Mann) یک بار
دیگر همه را به وجد آورد و با نقش هایی متفاوت تر از
همیشه حضور قدرتمند خود را در بالیوود اعلام کرد .
اوج هنر و ظرافت و دقت عامر خان در سال ۲۰۰۱ با اکران
فیلم مالیات ( Lagaan ) به چشم می خورد . فیلمی
تاریخی به تهیه کنندگی خودش و بازی گیرای او که دنیا را
مجبور به تحسین کرد . این فیلم سه ساعت و چهل دقیقه
ای که کاندیدای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی
نیز شد آغازی مجدد و موفق برای صدور فیلم های هندی به سراسر جهان شد .
عامر خان برای بازی بدون نقص خود در این فیلم یک بار دیگر جایزه بهترین بازیگر نقش
اول مرد را از آن خودش کرد .عامر خان رکورد دار کاندید شدن برای دریافت تندیس
جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فیر است . در سینمایی که
بازیگران آن هم زمان چندین قرارداد برای بازی امضا می کنند عامر خان فقط در هر
لحظه مشغول انجام یک فیلم است و این موضوع باعث می شود او متفاوت از دیگران
باشد . وقتی دلیل این کار را از او سوال می کنند او می گوید : اگر چند فیلم به طور
هم زمان بازی کنم دیگر نمی توانم تمام وجودم را صرف نقش و شخصیت ایفایی
در فیلم بکنم و در نتیجه کار خوب از آب در نخواهد آمد .
خیلی ها می گویند که عامر خان معتقد به اخلاقیات است و می خواهد به اوج
اخلاقیات و دیانت وست پیدا کند و خیلی ها او را متهم به غرور می کنند ! خیلی ها
می گویند که او همیشه فیلم سازان و بازیگران مقابل خودش را از خود می رنجاند
ولی شاید همه این حرف ها برای این باشد که عامر همه وجودش را صرف پروژه
انتخابی خودش می کند .
در فیلم رنگیلا ( ۱۹۹۵ ) عامر در صحنه هایی از فیلم حتی پیراهن خدمتکار
خودش را به امانت می گیرد تا نتیجه کار رضایت بخش باشد ! و یا در صحنه ای از
فیلم غلام ( ۱۹۹۸ ) او همچون یک بدلکار بی باک و نترس مسابقه سرعت د
ر مقابل قطار در حال حرکت را به نمایش می گذارد تا یکی از ماندگارترین صحنه های
سال ۱۹۹۸ را به تصویر بکشد .
وسواس عامر برای فیلم هایی که در آن به نقش آفرینی می پردازد شاید به
گذشته او مربوط باشد . زمانی که عامر به عنوان دستیار کارگردان در کنار عموی
خودش ( نصیر حسین ) در فیلم هایی همچون منزل منزل و زبر دست مشغول به کار بود .
درواقع این بازیگر حرفه ای از اولین فیلمی که به عنوان نقش اول به کارگردانی
پسر عموی خودش ( Mansoor Khan ) در آن ظاهر شد همیشه فعالانه
در پشت صحنه نیز مشغول به کار بوده و خودش در این باره می گوید : تمام سعی
من در ارائه یک فیلم خوب است شاید به همین خاطر است خیلی ها از دست
من ناراحت می شوند چون در کار آن ها دخالت می کنم !
در حقیقت یکی از شرایط عامر برای پذیرفتن فیلم هایش دخالت او در تمام مراحل
ساخت فیلم است . با تمام این احوال هنوز هم خیلی ها به این رفتار عامر عادت
نکرده اند و از او ناراحت می شوند . اما خود عامر می گوید که تمام دخالت های او
در جهت هر چه بهتر شدن فیلم است .
بزرگ ترین ویژگی عامر خان در این است که تمام موفقیت او نتیجه تلاش و پشت کار
و انتخاب نقش های درست و اجرای بی نقص آن ها بوده و به مانند بعضی از دیگر
بازیگران موفقیت خودش را مدیون فیلم سازان برگی همچون مانی رتنم
سوبهاش گای یاش چوپرا و یا حتی دیوید داوان نیست . در عوض فیلم سازانی
بی نام و نشان و تازه کار و یا حتی شکست خورده وجود دارند که حتی موفقیت
خود را مدیون این بازیگر حرفه ای سینما می دانند . وقتی به تیتراژ فیلم های عامر
نگاه می کنیم معتبرترین نامی که به چشم می خورد فقط نام خود او می باشد .
فیلم سازانی همچون آشوتوش گواریکار ( بازی ) جان ماتیو ماتن ( سر فروش ) و
یا حتی فیلم ساز شکست خورده ای همچون ویکرام بات ( غلام ) خود را مدیون
عامر خان می دانند .
امروزه همه از عامر خام به عنوان یک بازیگر تمام حرفه ای یاد می کنند و حضور
او در هر فیلمی می تواند حداقل پنجاه درصد فروش فیلم را تضمین کند . یکی دیگر
از ویژگی های عامر خان طرفداران او هستند که در واقع جزو قشر خاص جامعه هند
می باشند و جزو عوام نیستند که امروز طرفدار یک بازیگر باشند و فردا طرفدار دیگری !
طرفدارانی که سینما را تنها به عنوان یک سرگرمی و ابزاری برای اتلاف وقت
می دانند و از هنر موجود در سینما چیزی نمی دانند و همین امر است که باز هم
باعث متمایز شدن عامر خان از سایر هم دوره ای های او می شود .
|
+| نوشته شده توسط لاشاری در چهارشنبه یکم اسفند 1386 ساعت 19:31
|
زی میکند بخاطر همین بود که او از این پس بازی در هر فیلمی را قبول نمیکرد بازی او در فیلم انداز اپنا اپنا مقابل سلمان خان در واقع یک رقابت کمدی بود که او باز هم سربلند بیرون اومد وثابت کرد واز سلمان جلو زد
ر مهمی در صحنه زندگی هنری و حتی شخصی ایشون محسوب می شه. 
خواهی بازيگر شوی؟بازيگری کار سختی است،اين کار تو نيست!!بس اين حرف به کاجل بر ميخورد و او تصميم ميگيرد که بازيگر شود.
انتخاب 